Chojnice – historia miasta

Warto wiedzieć co nieco o historii miasta

Współczesny człowiek jest niejako zmuszony do życia na pełnych obrotach. Musi starać się w pracy, szukać źrodeł dodatkowych dochodów, czasem jeszcze zajmować się rodziną. Ważny jest też rozwój osobisty, inwestowanie w siebie poprzez szkolenia itp. To wszystko sprawia, że wszystkim nam po prostu brakuje czasu. Jednakże niekiedy warto nieco zwolnić. Chociażby po to, by rozejrzeć się wokół i zdać sobie sprawie jak bogatą historię posiada nasze miasto – Chojnice.

Chojnice w średniowieczu

Tak naprawdę nie wiadomo dokładnie, kiedy Chojnice uzyskały prawa miejskie. Niestety, nie zachowały się wspominające o tym dokumenty, natomiast pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1275 roku. Wtedy to książę gdański, Mściwoj II nadał augustianinem posiadłość we wsi Swornegacie. Chojnice od 1309 roku znajdowały się w Państwie Zakonnym, natomiast w 1360 roku otrzymały drugi przywilej lokacyjny. Krzyżacki zadbali o solidne ufortyfikowanie miasta.

W XIV wieku Chojnice przeżywały rozkwit gospodarczy, głównie handlowy, kulturalny oraz architektoniczny. Czas dobrobytu zakończył się wybuchem wojny w 1409 roku. W 1454 roku odbyła się bitwa pod Chojnicami, którą zwyciężyli Krzyżacy. Od 1466 roku miasto ponownie znalazło się w rękach polskich.

Od renesansu do XIX wieku

Chojnice w XVI i XVII wieku nie odgrywały jakiejś wielkiej roli politycznej w Koronie. Nie można też mówić o jakimś gwałtownym rozwoju miasta w tym czasie. Jednym z ważniejszych wydarzeń było przejęcie przez władze miasta wyznania luterańskiego w 1555 roku. Wówczas ewangelicy przejęli kościół farny, natomiast w 1616 roku zwrócili go katolikom. Bardzo obiecujące było przybycie do Chojnic zakonu jezuitów w 1620 roku, którzy trzy lata później zaczęli prowadzić tu szkołę.

Jednakże późniejsze lata wieku XVII to czas bardzo niekorzystny dla miasta. W 1627 roku wybuchł tu pożar, a w wyniku potopu szwedzkiego miasto znacznie podupadło. W 1657 roku odbyła się druga bitwa pod Chojnicami.

Wojna północna 1700-1721 doprowadziła do gospodarczego upadku miasta. Nastąpiły też kolejne dwa pożary, natomiast później nastąpiło stopniowe ożywienie Chojnic. Najpierw jezuici skończyli budować kościół, a następnie szkołę, do której uczęszczali ludzie, pochodzący nawet z dalekich stron. Od 1772 roku Chojnice znajdowały się w zaborze pruskim.

Wiek XIX to powrót do okresu prosperity. Chojnice rozwijały się, głównie pod kątem budowlanym. Powstała tutaj Miejska Kasa Oszczędnościowa, pierwsza redakcja gazety, telegraf a także gazownia miejska. Powstał także szpital oraz sieć wodociągowa, a także kanalizacyjna.

Wiek XX

Od 1920 roku Chojnice stały się częścią II Rzeczypospolitej. Do wybuchu II wojny światowej miasto względnie się rozwijało. W latach 1939-1945 uległo znacznym zniszczeniom. W PRL-u nastąpiła powolna odbudowa miasta.